Odmiana zaimka dzierżawczego

Dawno na blogu nie było gramatyki. Czas do niej powrócić z radością na twarzach.

Język niemiecki ma to do siebie, że wszystko przez wszystko się w nim odmienia i do wszystkiego trzeba dodać odpowiednie końcówki. Trochę jak w polskim bo my również mamy sporo słów do odmiany. Na przykład: twój, twoje, mojego, ich, wasze, jej i tak dalej...

Skoro już o tym mowa, w tym poście zajmę się niemieckim zaimkiem dzierżawczym i postaram się zebrać wszystkie jego odmiany do kupy, tak, żeby i Wam i mi już nic nigdy się nie pomieszało.

Imperfekt, czyli czas przeszły prosty

Długo sama zbierałam się żeby powtórzyć sobie ten czas. Ale udało się i mogę Wam go teraz przedstawić - czas Imperfekt (zwany też Präteritum).



Ci z Was, którzy choć trochę znają angielski, mogą porównać go do czasu Past Simple. Ci, którzy niekoniecznie pamiętają co to jest ten Past Simple już wyjaśniam użycie i strukturę niemieckiego czasu Imperfekt.

Dativ, czyli Celownik

Omawialiśmy już wcześniej Akkusativ i Genitiv, dzis przyszła pora na Dativ.

Genitiv, czyli Dopełniacz

Dzisiaj szczegółowo przedstawię Wam Genitiv, czyli odpowiednik polskiego dopełniacza. Wcześniej, żeby było prościej, możecie zerknąć tutaj na charakterystykę wszystkich czterech przypadków :)

Jeśli powtórka już zrobiona, to zaczynamy:

Akkusativ, czyli Biernik

W jednym z wcześniejszych postów pisałam o czterech przypadkach, które zna język niemiecki. Dzisiaj zajmę się trochę bardziej szczegółowo jednym z nich. Na początek, moim zdaniem najłatwiejszy czyli biernik, po niemiecku Akkusativ.

Czasowniki słabe i mocne

Ucząc się gramatyki języka niemieckiego często słyszymy wyrażenia "czasownik regularany", "nieregularny", "słaby", "mocny". Teoretycznie wiemy jaka jest różnica między czasownikiem regularnym a nieregularnym. Teoretycznie i... na początku nauki. Znacznie później, gdy zaczynają się schody często nie pamiętamy czym jeden od drugiego się właściwie różni. Dziś mała ściągawka.

Mała podpowiedź na rozpoznanie rodzaju rzeczownika

Pamiętacie posty o tym, jak rozpoznać, który niemiecki rzeczownik jest w rodzaju męskim, który w żeńskim, a który w nijakim?

Tych reguł było sporo, ale tym w Was, którzy je zapamiętali przynajmniej w połowie, na pewno jest teraz prościej. Ci z Was, którzy potrzebują czegoś innego mogą się teraz ucieszyć. Grzebiąc w sieci znalazłam coś co dodatkowo pozwoli Wam sprawniej zapamiętać, który rodzajnik postawić przed jakim rzeczownikiem.

Nein! Kein(e)! Nicht! - Po co Niemcom tyle przeczeń (i jak je rozróżnić)?

My Polacy gdy chcemy zaprzeczyć używamy prostego zwrotu "nie". I tyle. Stosujemy je przed czasownikami, przymiotnikami, jako osobne wyrażenie itp. 

W niemieckim niestety nasze "nie" nie ma jednego odpowiednika. Niemcy użyją jednego z trzech wyrazów: nein, kein(e) lub nicht. Wszystkie oznaczają "nie". Jak je odróżnić? To znacznie prostsze niż myślicie.

Odmiana rzeczownika przez przypadki

Zanim na poważnie zajmiemy się tutaj gramatyką, powinniśmy zacząć od jasnego zdefiniowania czym są tak ważne w języku niemieckim przypadki: Nominativ Genitiv, Dativ i Akkusativ. 

Ci z Was, którzy uczyli się już niemieckiego lub są w trakcie nauki pewnie teraz myślą sobie "to najgorsza rzecz ever". Macie rację, bo ja też myślę podobnie. Ale od początku.

Interaktywne słówka

Języka uczymy się na wiele sposobów. Każdy jak może i na ile pozwala mu czas. Kursy językowe, niemiecka prasa, radio, stare szkolne zeszyty etc.
Dzisiaj mam dla Was dodatkowy sposób na to, żeby podszkolić język. Dla mnie jest to dobra alternatywa dla nie zawsze ciekawych książek. 

Podczas szperania w Internecie znalazłam całkiem niezły interaktywny program do nauki niemieckich słówek - Duolingo. Jestem w trakcie testów, ale od wczoraj przeszłam trzy poziomy i na razie mi się podoba.

Czasowniki modalne - Modalverben

Dzisiejszy post będzie z serii tych "dziecinnie prostych", ale pomyślałam, że każdemu mała powtórka z wiedzy się przyda. Zatem do dzieła! 

Co to są tytułowe czasowniki modalne? Najprościej ujmując, czasowniki modalne określają stosunek osoby mówiącej do treści jej wypowiedzi. A jak używa się ich w zdaniu?

Czasowniki zwrotne odmiana w bierniku

Nauczyciel niemieckiego nauczycielem niemieckiego, ale jak to mówią bez pracy nie ma kołaczy, dlatego sama też postanowiła zabrać się za powtarzanie materiału. Dla zainteresowanych, tak zebrać się było ciężko. Robiłam kilka podejść do tematu, ale w końcu w bólach i męczarniach wygrzebałam jakąś starą książkę do niemieckiej gramatyki. Powiem Wam, że gdy zaczęłam ją przeglądać to nawet się wciągnęłam i powtórzyłam sobie trochę początkowych tematów. Pierwszym z nich dzielę się z Wami, bo po to właściwie stworzyłam zakładkę "Mówić Deutschem", nie? :)

CZASOWNIKI ZWROTNE

Dla tych, którym nigdy nie zostało wytłumaczone, co to właściwe są te czasowniki zwrotne, uwaga tłumaczę:

Czasowniki zwrotne to takie, które nieodłącznie występują z zaimkiem zwrotnym "sich". Na język polski można je luźno porównać z czasownikami, które występują ze zwrotem "się", jak na przykład czasownik "myć się". Czyli po niemiecku "sich waschen". Z czym się je właściwie je?

Lekcja organizacyjna

Większość z Was pewnie już to wie. Nie można jednak generalizować i na początek garść podstawowej wiedzy. Zaimki osobowe oraz końcówki osobowe czasowników.

Zacznijmy od tłumaczenia zaimków osobowych:

Zaimki osobowe
Ich	Ja	Wir	My
Du	Ty	Ihr	Wy
Er Sie Es	On Ona Ono	sie Sie	Oni Państwo

W języku niemieckim, podobnie, jak w polskim, czasowniki przyjmują formę osobową, trzeba więc zastosować do nich odpowiednie końcówki. Tak, jak po polsku nie powiemy "Ja mówić" czy "Oni mieszkać".

Definicję pomoże zrozumieć nam czasownik wohnen (mieszkać). Większość niemieckich czasowników jest skonstruowana na zasadzie rdzeń główny + końcówka. Tą końcówką są zazwyczaj dwie ostatnie litery, czyli -en.

Jak zatem odmienić czasownik przez osoby? Banalnie proste:

• od czasownika odcinamy końcówkę "-en"
• i do rdzenia czasownika dodajemy końcówkę odpowiednią dla danej osoby.

Końcówki dla poszczególnych osób znajdziecie poniżej w tabelce:

wohnen (bezokolicznik)
Ich	wohne	Wir	wohnen
Du	wohnst	Ihr	wohnt
Er Sie Es	wohnt	sie Sie	wohnen

Zatem niemieckie tłumaczenie zdania "Mieszkam w Berlinie" będzie brzmiało "Ich wohne in Berlin".
Banalnie proste :)

Musicie jeszcze pamiętać, że czasowniki, których temat kończy się na -t, -d, -m, -n, otrzymują przed końcówką osobową dodatkową samogłoskę "e". Ale tylko w 2 i 3 os. liczby pojedynczej oraz w 2 os. liczby mnogiej. Poniżej przykład na czasowniku arbeiten, czyli pracować:

Czasowniki słabe, temat kończy się na -t, -d, -m, -n
Ich	arbeite	Wir	arbeiten
Du	arbeitest	Ihr	arbeitet
Er/Sie/Es	arbeitet	Sie/Sie	arbeiten